| Oczepiny |
|
Oczepiny (zwane te偶 przebabinami, czepieniem, czepinami) to dawny obrz臋d weselny znany u wi臋kszo艣ci lud贸w s艂owia艅skich, podczas kt贸rego panna m艂oda symbolicznie przechodzi艂a ze stanu panie艅skiego w zam臋偶ny. Nazwa oczepiny pochodzi od czepca, nakrycia g艂owy, jakie nosi艂y m臋偶atki w miejsce panie艅skiego wianka. 聽 Oczepiny odbywa艂y si臋 o p贸艂nocy, kiedy to pann臋 m艂od膮 prowadzono do bocznej izby, 艣piewaj膮c przy tym pie艣艅 Oj, chmielu, chmielu.... Potem druhny zdejmowa艂y z g艂owy panny m艂odej wianek, 艣cinano jej warkocz lub skracano w艂osy, a starsze zam臋偶ne kobiety nak艂ada艂y czepiec. Czepiec weselny, z bia艂ego p艂贸tna, misternie haftowany, najcz臋艣ciej by艂 podarunkiem od matki chrzestnej. Brat panny m艂odej lub najstarszy dru偶ba wr臋cza艂 go staro艣cinie (kt贸ra cz臋sto by艂a wcze艣niej swatk膮). Umieszczony na g艂owie, naznaczony znakiem krzy偶a, stawa艂 si臋 atrybutem ma艂偶e艅stwa. Oczepinom towarzyszy艂y r贸偶ne zwyczaje: panna m艂oda "na niby" zrzuca艂a i depta艂a czepek, czasem kt贸ry艣 z dru偶b贸w zamiast czepka wk艂ada艂 jej na g艂ow臋 m臋ski kapelusz, ucieka艂a dooko艂a sto艂u przed m臋偶atkami chc膮cymi j膮 oczepi膰, broni艂a si臋 przed oczepinami sama lub "pomagali" jej 偶onaci m臋偶czy藕ni. Wsp贸艂cze艣nie w Polsce pozosta艂o艣ci膮 oczepin jest spotykany na wsi w niekt贸rych regionach zwyczaj datk贸w "na czepiec". . 聽 |
Czytali r贸wnie偶:
Komentarze